ΑΡΧΙΚΗ | ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ | ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ | Ανέστης Νάστος: «Είμαστε ομάδα με μέταλλο, αύρα και δυναμική»

Ανέστης Νάστος: «Είμαστε ομάδα με μέταλλο, αύρα και δυναμική»

Ο 28χρονος αμυντικός μέσος του ΟΦΗ στην συνέντευξη που παραχώρησε, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην επιλογή του να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο, στον ΟΦΗ και στους λόγους για τους οποίους παρέμεινε παρά τα προβλήματα, στον προπονητή του, Νίκο Παπαδόπουλο, στον οποίο αποδίδει έναν ξεχωριστό χαρακτηρισμό αλλά και στη ζωή του στο Ηράκλειο.

Πρόκειται για έναν έμπειρο παίκτη και αυτή τη στιγμή είναι από τους πιο παλιούς στην ομάδα του ΟΦΗ. Ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία από τον Ηλυσιακό και πέρασε από ομάδες όπως ο Παναιγιάλειος και ο Ολυμπιακός Βόλου, πριν πάρει την απόφαση να έρθει στο Ηράκλειο για τον ΟΦΗ, όπου είναι ένας εκ των αρχηγών της ομάδας.

-Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Για ποιο λόγο επέλεξες να ασχοληθείς με το ποδόσφαιρο;

«Ξεκίνησα μικρός, όπως και οι περισσότεροι που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο, 7 χρονών θυμάμαι πήγα σε μια Ακαδημία. Μου άρεσε να παίζω. Μετά το σχολείο πάντα πηγαίναμε στις γειτονιές. Ήταν η ζωή μου. Ήθελα κάθε μέρα να ασχολούμαι με αυτό το πράγμα. Σε ηλικία 17 – 18 χρονών, όταν ήμουν σε μια ομάδα στο τοπικό της Αθήνας, ήρθε μια πρόταση από μια επαγγελματική ομάδα, τον Ηλυσιακό, που ήταν τότε στην Β’ Εθνική και έκανα το μεγάλο βήμα. Κάθε μέρα υπάρχει στο μυαλό μου η μπάλα. Κάτι θα διαβάσω, θα δω κάποια βίντεο. Είναι η ζωή μου το ποδόσφαιρο!»

-Έχεις σκεφτεί ποτέ με τι θα ήθελες να είχες ασχοληθεί, αν δεν ήσουν ποδοσφαιριστής;

«Όταν ήμουν μικρός έλεγα θυμάμαι στους γονείς μου ότι ήθελα να γίνω γιατρός και παράλληλα ποδοσφαιριστής. Έτσι το έλεγα. Δεν ξέρω με τι άλλο θα μπορούσα να είχα ασχοληθεί. Πιστεύω ότι θα πήγαινα για δουλειά μαζί με τα αδέρφια μου. Θα δούλευα ηλεκτρολόγος. Πιστεύω αυτό θα έκανα, γιατί είμαστε δεμένοι σαν οικογένεια. Θα πήγαινα εκεί».


-Ποια θεωρείς την καλύτερη και ποια την χειρότερη στιγμή στην καριέρα σου;

«Θα ξεκινήσω με την χειρότερη, η οποία με στιγμάτισε. Ήταν στο Αίγιο, παίζαμε με την Επισκοπή, θέλαμε μόνο νίκη για να πάει η ομάδα στα play-offs για να παίξει για την άνοδο στην Α’ Εθνική. Παίζαμε στο Αίγιο, το σκορ ήρθε 1-1 και μείναμε απέξω. Ήταν μια άσχημη στιγμή, το πήρα πολύ βαριά μέσα μου. Μια άλλη στιγμή ήταν τότε με τον Ολυμπιακό Βόλου, που η ομάδα δεν κατάφερε να συνεχίσει και διέλυσε τον Ιανουάριο. Η καλύτερη στιγμή είναι η άνοδος του ΟΦΗ από την Γ’ στην Β΄ Εθνική. Νομίζω ότι αυτό δεν θα το ξεχάσω και θα είναι πάντα μέσα μου. Όταν έφυγα από τον Ολυμπιακό Βόλου και η ομάδα είχε διαλύσει, έλεγα στον εκπρόσωπό μου “Μην με ξαναπάρεις τηλέφωνο, μην μου ξαναπείς για καμία ομάδα. Θα μείνω στην Αθήνα, θα βρω κάποια ομάδα και θα είμαι κοντά στην οικογένεια μου”. Μου είπε για τον ΟΦΗ, ότι είναι μια μεγάλη ομάδα αλλά του είπα όχι. Δέχτηκα μια πίεση, μου είπε ότι η ομάδα θα παλέψει και απ’ ότι θυμάμαι η ομάδα ήταν στο -17 τότε. Είπα ότι θα πάω, ΟΦΗ είναι ποτέ δεν ξέρεις, είχα δει ότι ανέλαβε την ομάδα ο Νίκος Νιόπλιας και η αλήθεια είναι ότι ήθελα να έχω μια γνωριμία και με αυτόν τον προπονητή, να ζήσω και με αυτόν τον προπονητή και έβαλα κι εγώ στόχο ότι η ομάδα μπορεί να πετύχει. Τα συναισθήματα στην Γ’ Εθνική ήταν όμορφα γιατί η ομάδα κέρδιζε συνέχεια, απ’ ότι θυμάμαι κάναμε 15 νίκες και 2 ισοπαλίες. Δεν θα ξεχάσω την τελευταία αγωνιστική με τον Φωστήρα, όπου είδα το “Γεντί Κουλέ” όλο γεμάτο, από το ζέσταμα θυμάμαι ότι έβλεπα τον κόσμο να έχει γεμίσει το γήπεδο. Το συναίσθημα ήταν απίστευτο! Μέσα μου και εγώ και οι συμπαίκτες μου λέγαμε ότι σήμερα η ομάδα θα ανέβει κατηγορία. Αυτό έχει μείνει μέσα μου».

-Αισθανθήκατε δικαίωση;

«Ναι, και για τα παιδιά που είχαν ξεκινήσει την χρονιά και για τα παιδιά που ήρθαν τον Δεκέμβρη, ήταν δικαίωση για τον προπονητή, για την διοίκηση. Σαφώς υπάρχει δικαίωση. Οι άνθρωποι έβαλαν κάποια χρήματα στην αρχή, ξαναέβαλαν τον Δεκέμβρη για να πετύχει η ομάδα τον στόχο της, όλοι δικαιώθηκαν. Και η διοίκηση και οι παίκτες και γενικά το τιμ και σίγουρα και ο κόσμος γιατί ήταν κοντά μας σε όλα τα παιχνίδια, μας στήριζε».

-Ζεις στο Ηράκλειο εδώ και 2 χρόνια. Πώς είναι η ζωή σου εδώ;

«Είναι μια από τις πόλεις που μου αρέσουν. Πριν έρθω στο Ηράκλειο όλοι μου έλεγαν πως αν πάς στην Κρήτη δεν θέλεις να φύγεις. Το ζω αυτό! Μου αρέσει! Μακάρι να συνεχίσω να βρίσκομαι στο Ηράκλειο, να ανήκω στον ΟΦΗ και να ζω εδώ. Πάντως ο χαρακτήρας μου είναι τέτοιος που δεν κοιτάω αν η ζωή είναι ωραία ή αν έχει κόσμο. Αφοσιώνομαι στην ομάδα, ζω από το ποδόσφαιρο και δεν με ενδιαφέρουν τόσο πολύ τα εξωαγωνιστικά, αν δηλαδή θα πάω για ένα καφέ στο κέντρο ή αν θα πάω σε ένα κλαμπ. Παντού μπορείς να περάσεις ωραία».

-Έχεις κάποιο συγκεκριμένο μέρος που θα χαρακτήριζες αγαπημένο σου εδώ στο Ηράκλειο;

«Όχι, κάποιο συγκεκριμένο. Και για να σου πω την αλήθεια δεν το έχω σκεφτεί ποτέ. Και στο κέντρο θα με δεις και στο Τάλως και στον κινηματογράφο. Όταν μου πουν τα παιδιά να πάμε κάπου δεν θα πω όχι γιατί δεν μου αρέσει. Μου αρέσει να είμαι με την παρέα που θέλω και ας είναι και στο σπίτι. Σημασία έχει η παρέα».

-Πώς είναι η καθημερινότητα σου;

«Ξυπνάω πάντα πολύ πρωί, στις 8 έχω σηκωθεί ανεξάρτητα από το τι ώρα θα κοιμηθώ, θα πάω για ένα καφέ κοντά στην γειτονιά μου, μετά μπορεί να πάω για καμιά συνέντευξη, όπως τώρα (γέλια). Θα μιλήσω με τα άλλα παιδιά, θα κανονίσουμε να βρεθούμε, θα πάμε για φαγητό. Ανάλογα με το πρόγραμμα της προπόνησης αν είναι δηλαδή το πρωί, θα πάω στην προπόνηση, θα τελειώσει και μετά θα πάω για φαγητό. Μετά στο σπίτι. Μπορεί να κανονίσω κάτι για το βράδυ, φαγητό ή βόλτα. Γενικά δεν κάνω τρομερά πράγματα μέσα στην μέρα. Λίγα πράγματα. Είναι μια απλή καθημερινή ζωή».

-Με τι σου αρέσει να ασχολείσαι στον ελεύθερο χρόνο σου;

«Μου αρέσει να ακούω μουσική στο σπίτι. Επίσης να παρακολουθώ στο διαδίκτυο συνεντεύξεις από πρόσωπα στον χώρο, που έχουν προσφέρει, που έχουν μια διαδρομή. Μου αρέσει να πηγαίνω στον κινηματογράφο και μου αρέσει να μαζευόμαστε με τα παιδιά στο σπίτι και να τρώμε όλοι μαζί».

-Πώς τα πας με την μαγειρική;

«Μαγειρεύω λίγα πράγματα (γέλια). Βαριέμαι να πλένω, για να πω την αλήθεια. Αν όμως καθίσω μπορώ να μαγειρέψω. Λείπω από το σπίτι μου σχεδόν 6 χρόνια, οπότε ξέρω απλά βαριέμαι να πλένω και σπάνια θα μαγειρέψω. Η τελευταία φορά που μαγείρεψα στο σπίτι πρέπει να ήταν πριν από 1 μήνα περίπου (γέλια)».

-Πώς είναι η σχέση σου με τους συμπαίκτες σου;

«Μια ομάδα για να δεθεί θέλει χρόνο. Και αυτό το λέω γιατί το ένιωσα με τα παιδιά. Τα προβλήματα που υπήρχαν το τελευταίο διάστημα μας έφεραν πιο κοντά. Γενικά τα προβλήματα φέρνουν πιο κοντά. Κυριαρχεί το συναίσθημα, η φιλία, γνωρίζεις πιο καλά τους ανθρώπους. Το κλίμα αυτή τη στιγμή είναι πολύ καλό, όχι ότι δεν ήταν στην αρχή, απλά ήμασταν πιο πολλά παιδιά, ήρθαν καινούργια παιδιά και είναι λογικό ότι δεν θα ταιριάζεις με όλους. Με κάποιον θα δεθείς περισσότερο, με κάποιον λιγότερο. Αυτό είναι λογικό να γίνεται στο ποδόσφαιρο και γενικά στην ζωή. Αυτή τη στιγμή το κλίμα είναι πάρα πολύ καλό και θα παραμείνει ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα. Εννοώ πως σαφώς και όλοι μας θέλουμε να πετύχει η ομάδα, ακόμα όμως και να μην πετύχει αυτό το δέσιμο που έχουμε με τα περισσότερα παιδιά θα παραμείνει, γιατί στα δύσκολα ήμασταν μαζί. Για εμένα αυτό δεν θα αλλάξει και θέλω να πιστεύω πως και τα άλλα παιδιά έτσι νιώθουν. Δεν λέω για αυτούς που ήρθαν τώρα αλλά για αυτούς που έμειναν στην ομάδα στην δύσκολη στιγμή».


-Ποια είναι τα σχέδια και οι στόχοι σου για το μέλλον;

«Ο στόχος μου είναι να βγει η ομάδα στην Α’ Εθνική και να κάνω ακόμα ένα συμβόλαιο με τον ΟΦΗ και να παραμείνω. Βέβαια υπάρχουν και άλλοι παράγοντες για αυτό, είμαι επαγγελματίας και οι άνθρωποι είναι επαγγελματίες. Αυτό που έλεγα όταν η ομάδα ανέβηκε από την Γ’ Εθνική ήταν να καταφέρω να βγει η ομάδα από την Β’ στην Α’ Εθνική. Είναι ένα όνειρο επαγγελματικό, που θέλω να το πετύχω. Γενικά θέλω πολύ να πετύχω με τον ΟΦΗ και να παραμείνω στην ομάδα».

-Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε 10 χρόνια από τώρα;

«Είναι ένα ερώτημα που το κάνω κι εγώ στον εαυτό μου όσο μεγαλώνω. Πριν 2-3 χρόνια δεν σκεφτόμουν καθόλου το μέλλον. Σκεφτόμουν μόνο εκείνη την στιγμή. Πλέον σκέφτομαι διαφορετικά. Σκέφτομαι τι θα γίνει αν σταματήσω αύριο το πρωί, αν τραυματιστώ. Δεν σκέφτομαι τόσο πολύ το μέλλον μου όσο το μέλλον της οικογένειας μου. Το μυαλό μου αυτή τη στιγμή είναι εκεί. Το μέλλον το δικό μου στον χώρο του ποδοσφαίρου το ξέρω λίγο – πολύ μέχρι να σταματήσω. Με ενδιαφέρει πιο πολύ να εξασφαλίσω το μέλλον της οικογένειας μου. Αυτό με προβληματίζει. Σίγουρα θα ασχοληθώ με το ποδόσφαιρο, γιατί αυτό κάνω από μικρός και αυτό ξέρω να κάνω. Τώρα αν θα πετύχω σαν προπονητής ή σε κάποιο άλλο πόστο δεν το γνωρίζω. Σίγουρα όμως μέσα στο ποδόσφαιρο. Μου αρέσει η προπονητική και μου αρέσει να ασχολούμαι πάνω στο ποδόσφαιρο με τα παιδιά ηλικίας 13, 14, 15 χρονών, μια ηλικία λίγο δύσκολη για τα αγόρια».

-Βρίσκεσαι σε μια ομάδα που το τελευταίο διάστημα πέρασε πολύ δύσκολα, όμως η εικόνα της στο γήπεδο δείχνει το ακριβώς αντίθετο. Μια ομάδα δυνατή, η οποία εκεί που παρότι κάποιοι περίμεναν ότι θα λύγιζε αυτή αντέχει και συνεχίζει, έχοντας μια πορεία με συνεχόμενες νίκες, αν εξαιρέσουμε την άτυχη στιγμή στην Λάρισα. Τι είναι αυτό που έκανε τον ΟΦΗ να έχει την πορεία αυτή;

«Αν δεν το έχεις ζήσει είναι λίγο δύσκολο να το εξηγήσεις στον κόσμο. Ο ΟΦΗ είναι μια ομάδα που έχει μέταλλο, έχει μια αύρα, μια δυναμική και η ομάδα πρέπει να προχωρήσει. Είναι μεγάλη ομάδα, έχει κόσμο, κουβαλάει μια ιστορία. Όλο αυτό σε κάνει να λες “Θα πετύχω κι εγώ”. Είτε είμαστε δέκα παιδιά είτε δώδεκα είπαμε δεν γίνεται, θα το παλέψουμε. Ο κόσμος και τα μέσα σε κάνουν να προσπαθείς για το καλύτερο που μπορείς, ατομικά και μετά ομαδικά. Εκείνο το διάστημα ήταν πολύ δύσκολο για την ομάδα και δεν κρύβω ότι κι εγώ δεν ήξερα τι να κάνω, να φύγω ή να μείνω. Έλεγα ότι δεν γίνεται να καταστραφεί η ομάδα, κάτι θα γίνει, δεν θέλω να πιστεύω ότι η ομάδα μπορεί να διαλύσει. Και το ίδιο έλεγαν και τα παιδιά που έμειναν στην ομάδα. Σαφώς και με την παρουσία του προπονητή μας γιατί ήταν μπροστάρης σε αυτό το θέμα και εμείς τον ακολουθήσαμε, αυτοί που πίστεψαν τουλάχιστον σε αυτό που γινόταν. Νομίζω ότι δικαιωθήκαμε σε αυτό το κομμάτι, γιατί, όπως είπα και πριν, μας έκανε να έρθουμε πιο κοντά, να φύγει και λίγο άγχος από πάνω μας, με την έννοια ότι είχαμε μείνει 12 παιδιά και ακόμα κι αν η ομάδα δεν έκανε μια νίκη, ο κόσμος ήξερε ότι δεν φταίγαμε εμείς αλλά αυτό είναι που μας έκανε να λέμε ότι και 12 να είμαστε ή 10 ή 9 εμείς θα κερδίσουμε, πρώτα απ’ όλα για τους εαυτούς μας, για την αξιοπρέπεια μας, μετά για τις οικογένειες μας και τέλος για τον κόσμο, για την ομάδα. Πρώτα όμως παίζαμε για την αξιοπρέπεια μας και αυτό ήταν που μας έκανε να έχουμε τόσες συνεχόμενες νίκες».

-Άρα ο λόγος που παρέμεινες ήταν για να στηρίξεις την προσπάθεια που έβλεπες ότι γινόταν;

«Ναι, είχα την διάθεση να παραμείνω. Δεν έγινε επειδή ήθελα να φανώ ήρωας, γιατί δεν χωράνε τα συναισθηματικά στο ποδόσφαιρο, αλλά εκείνο το διάστημα επηρεάστηκα λίγο καθώς ήμουν 2 χρόνια στην ομάδα, δεν ήθελα να φύγω πρώτος, εγώ και κάποια άλλα παιδιά θα φεύγαμε τελευταίοι από την ομάδα. Όχι για να δείξουμε ηρωισμό, απλά πιστεύαμε ότι δεν γίνεται αυτή η ομάδα να διαλύσει. Κάτι θα γίνει».


-Τι είναι για εσένα ο Νίκος Παπαδόπουλος;

«Με όλους τους προπονητές που έχω συνεργαστεί έχω μια επαγγελματική σχέση. Ο προπονητής παίρνει τις αποφάσεις, εγώ ως ποδοσφαιριστής κάνω αυτό που μπορώ στον αγωνιστικό χώρο, με κρίνει και αποφασίζει αν θα παίξω ή όχι. Μετά τα γεγονότα με την ομάδα πριν ένα μήνα ήρθαμε πιο κοντά και η σχέση μας εκτός από επαγγελματική έγινε και πιο φιλική. Πάντα βέβαια είχαμε καλές σχέσεις αλλά τελείως επαγγελματικές. Μετά από αυτά τα γεγονότα όλα τα παιδιά ήρθαμε πιο κοντά με τον προπονητή γιατί  ήταν αυτός, ο οποίος κράτησε την ομάδα στα πόδια της. Έκανε πολλά πράγματα πέρα από τα αγωνιστικά, πράγματα εξωαγωνιστικά για να βοηθήσει τον ΟΦΗ. Αυτή είναι η αλήθεια. Αν αποχωρήσω από τον ΟΦΗ και βρεθούμε αντίπαλοι δεν θα του δώσω απλά το χέρι, όπως θα έκανα με κάποιον άλλο προπονητή, θα πούμε δυο λόγια παραπάνω».


-Υπάρχει κάποιος προπονητής σημαντικός για εσένα, που να θεωρείς ότι έχει επηρεάσει την καριέρα σου;

«Ήταν ένας προπονητής όταν ξεκίνησα, ήμουν 19 χρονών, που πίστευε πάρα πολύ σε εμένα. Ήταν στο Αιγάλεω ο Βασίλης Παπαχρήστου. Καλές αναμνήσεις έχω και από άλλους προπονητές όπως είναι ο Παναγιώτης Γκουτσίδης, ο προηγούμενος προπονητής του ΟΦΗ, ο Νίκος Νιόπλιας και ο Νίκος Κουρμπανάς. Έχω κρατήσει πράγματα από αυτούς ως προπονητές αλλά και ως άνθρωποι. Όλοι αυτοί πίστευαν σε εμένα, μου το έδειχναν, το εισέπραττα και απέδιδα περισσότερο. Με έκαναν να νιώθω πιο άνετα μέσα στο γήπεδο, δεν φοβόμουν, δεν ήμουν αγχωμένος, ήξερα ότι θα με στηρίξουν. Η ψυχολογία σε έναν ποδοσφαιριστή παίζει πολύ μεγάλο ρόλο και όταν νιώσει ότι ο προπονητής τον πιστεύει μπορείς να δεις τρομερά πράγματα από αυτόν, μπορεί να βγάλει τον καλύτερο του εαυτό μέσα στο γήπεδο».

-Ποια είναι η άποψη σου για το ελληνικό πρωτάθλημα σε σχέση με τα πρωταθλήματα του εξωτερικού;

«Πιστεύω ότι δεν μπορούν να συγκριθούν, αυτή είναι η αλήθεια. Μου αρέσει το πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής γιατί μου αρέσει να βλέπω ομάδες που διεκδικούν πρωτάθλημα και κύπελλο όπως ο ΠΑΟΚ, η ΑΕΚ. Επίσης ομάδες όπως ο Ατρόμητος και ο Αστέρας Τρίπολης που είναι υγιείς και αυτό φαίνεται και κάνουν μια καλή πορεία. Το πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής δεν είναι τόσο ανταγωνιστικό όμως υπάρχουν ομάδες, οι οποίες είναι ανταγωνιστικές και ευχάριστο να τις βλέπει ο φίλαθλος κόσμος».

-Ποιο πρωτάθλημα του εξωτερικού ξεχωρίζεις;

«Για εμένα το καλύτερο πρωτάθλημα είναι το αγγλικό. Νομίζω ότι εκεί μπορείς να τα δεις όλα και δύναμη και τακτική και τεχνική. Και το ισπανικό πρωτάθλημα είναι ωραίο αλλά το αγγλικό έχει ένα πακέτο που σε εμένα αρέσει πιο πολύ».

-Θα ήθελες να αγωνιστείς σε ομάδα του εξωτερικού;

«Ναι, θα ήθελα αλλά είναι δύσκολο».

-Πώς βλέπεις το φετινό πρωτάθλημα της Football League και ποια είναι η άποψη σου  για τις τρεις ομάδες που βρίσκεστε στην κορυφή της βαθμολογίας;

«Είναι τραγικό να βλέπεις ομάδες που δηλώνουν συμμετοχή στην Β’ Εθνική να διαλύονται μετά από 2 μήνες ή μετά από 5 μήνες και τα παιδιά να είναι απλήρωτα. Υπάρχουν και κάποιες υγιείς ομάδες. Ο ΟΦΗ πέρασε μια δύσκολη περίοδο και θέλω να πιστεύω ότι η επόμενη μέρα θα είναι καλύτερη. Όσο για τις τρεις ομάδες, νομίζω ότι ο ΟΦΗ δικαιούνταν κάποιους βαθμούς παραπάνω. Υπεύθυνοι βέβαια γι’ αυτό είναι οι ποδοσφαιριστές, αυτοί είναι οι πρωταγωνιστές, αυτοί παίζουν μπάλα, αυτοί φέρνουν τις νίκες, τις ισοπαλίες, τις ήττες. Νομίζω ότι η μάχη θα πάει μέχρι το τέλος. Επίσης νομίζω ότι τα Τρίκαλα μαζί με την Δόξα Δράμας είναι δυο ομάδες που θα επηρεάσουν το πρωτάθλημα με την έννοια ότι προφανώς θα προσπαθήσουν να κόψουν βαθμούς. Όμως μέχρι το τέλος αυτές οι τρεις θα είναι οι διεκδικήτριες».

-Πως είναι οι συνθήκες για κάποιον που αγωνίζεται στην Football League;

«Θα πω συγκεκριμένα για τον ΟΦΗ. Ο ΟΦΗ διαθέτει εγκαταστάσεις, ένα προπονητικό κέντρο, που δεν το έχουν ομάδες στην Α’ Εθνική. Είναι κρίμα αυτή η ομάδα να μην βρίσκεται στην Α’ Εθνική με αυτά που παρέχει. Ξέρω παιδιά και το έχω περάσει κι εγώ, που αλλάζουν σε κοντέινερ, δεν έχουν ρούχα, πλένουν τα ρούχα μόνοι τους. Δεν μιλάω για το οικονομικό, δεν ξέρουμε ούτε πότε ούτε πόσα χρήματα θα πάρουμε. Και μιλάμε για χρήματα, τα οποία είναι καθαρά για θέματα επιβίωσης. Δεν υπάρχουν πλέον συμβόλαια στην Β’ Εθνική της τάξεως των 10.000 ευρώ τον μήνα, που να λες ότι εντάξει, μπορώ να κάνω και δυο μήνες υπομονή. Τα χρήματα είναι πολύ λιγότερα και όταν δεν τα παίρνεις στην ώρα τους εκεί υπάρχει πρόβλημα και δεν μπορείς να προγραμματίσεις υποχρεώσεις και καθημερινά πράγματα».

-Ποια είναι τα κριτήρια με τα οποία ένας παίκτης θα επιλέξει ποια πρόταση ομάδας θα δεχτεί;

«Έτσι όπως έχουν τα πράγματα στην Β’ Εθνική, όταν σου κάνει πρόταση ο ΟΦΗ, έρχεσαι. Μιλάμε για μια μεγάλη ομάδα. Ποιος ποδοσφαιριστής θα έλεγε “Όχι, δεν πάω στον ΟΦΗ;” Ποιος ποδοσφαιριστής που θέλει να  πετύχει δεν θα ερχόταν στον ΟΦΗ; Δεν βάζω τα οικονομικά προβλήματα που υπήρχαν και προσπαθούν τώρα να τα βάλουν σε μια σειρά. Ο ΟΦΗ είναι μια ομάδα που σε τραβάει. Και αυτό γιατί με αυτά που διαθέτει σε κάνει να χαίρεσαι να πηγαίνεις στο γήπεδο, να κάνεις την προπόνηση σου, γενικά η καθημερινότητα σου είναι ευχάριστη. Ο ΟΦΗ έχει κάτι που κάνει τον ποδοσφαιριστή να θέλει να έρθει στην ομάδα».

-Τι μήνυμα θέλεις να στείλεις στον κόσμο της ομάδας;

«Η αλήθεια είναι ότι ο κόσμος συσπειρώθηκε όταν υπήρχαν τα προβλήματα στην ομάδα. Εμείς οι ποδοσφαιριστές, όσοι είχαμε μείνει και οι νίκες της ομάδας ήταν αυτό που έφερε τον κόσμο στο γήπεδο και μας στήριζε. Δεν μπορώ να πω ότι δεν ήταν δίπλα μας και σε άλλα παιχνίδια, όμως τώρα ο κόσμος έχει γίνει περισσότερος, μας ευχαρίστησε και μας ευχαριστεί. Το μήνυμα είναι ότι όσοι είναι στον ΟΦΗ αυτή τη στιγμή θέλουν να πετύχει η ομάδα γιατί μέσα από τον ΟΦΗ θα πετύχουμε κι εμείς. Ένας μόνος του δεν μπορεί να κάνει κάτι. Όλοι μαζί μπορούμε. Ο ΟΦΗ θα πετύχει, θα ικανοποιηθούν οι φίλαθλοι γιατί θέλουν την άνοδο αλλά την άνοδο την θέλουμε πρώτα εμείς και για επαγγελματικούς λόγους. Ζούμε από τον ΟΦΗ, δεν είναι ότι παίζουμε και ότι γίνει. Θέλουμε να πετύχει ο ΟΦΗ για να έχουμε ένα καλύτερο αύριο. Αυτό πρέπει να το καταλάβει ο κόσμος. Θέλουμε να πετύχει ο ΟΦΗ και θα κάνουμε ότι μπορούμε για να γίνει αυτό! Στα επόμενα παιχνίδια να έρθει κι άλλος κόσμος στο γήπεδο».

 

 

Εγγραφή RSS για αυτά τα σχόλια Σχόλια (0 σχολιάστηκε):

Σχολιάστε το άρθρο comment
Παρακαλώ εισάγετε τον κωδικό που βλέπετε στην εικόνα:
  • email Αποστολή σε φίλο
  • print Εμφάνιση εκτύπωσης
  • Plain text Απλό κείμενο
5.00
Χαλκιαδάκης

Powered by IT Development