ΑΡΧΙΚΗ | ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ | Ο Κορονοϊός στη λίστα με τις φονικές πανδημίες

Ο Κορονοϊός στη λίστα με τις φονικές πανδημίες

image

Η επίσημη πλέον πανδημία του κορονοϊού μπορεί να έχει προκαλέσει δικαιολογημένα παγκόσμια αναταραχή, αφού έχουν επιβεβαιωθεί μόλις πάνω από 1.030.181 κρούσματα, εκ τω οποίων έχουν καταλήξει πάνω 54.100 άνθρωποι, ενώ έχουν ιαθεί πλήρως οι 218.586.

Όμως, δεν είναι μία από τις σοβαρότερες πανδημίες των νεότερων χρόνων. Το χαρακτηριστικό που κάνει αυτόν ιό ιδιαίτερα επικίνδυνο είναι η ταχύτητα της διασποράς του, γεγονός που κάνει την Δημόσια Υγεία να εξασθενεί σε παγκόσμιο επίπεδο. Από την άλλη τα συμπτώματα του είναι εκείνα  μίας απλής γρίπης, κάτι που δεν υποψιάζεται εύκολα ένας πιθανός φορέας του ιού.
Ωστόσο, μην ξεχνάτε, πως κατά το παρελθόν, υπήρξαν πανδημίες ιδιαίτερα φονικές.
Πανδημίες που εξόντωσαν δεκάδες ή και εκατοντάδες εκατομμυρίων. Τέτοιες πανδημίες ήταν κατά τα παλαιότερα χρόνια η ευλογία, η φυματίωση και η πανώλη. Οι πιο πρόσφατες και γνωστές σ ’εμάς είναι ο HIV και η γρίπη των χοίρων του 2009. Τι εννοούμε, όμως, με τον όρο πανδημία;
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ), η πανδημία (από τις ελληνικές λέξεις παν (όλος) και δήμος (πληθυσμός) είναι μια επιδημία ασθενειών που εξαπλώνεται με πολύ γρήγορους ρυθμούς σε μια μεγάλη περιοχή και απειλεί το σύνολο του πληθυσμού. Μια επιδημική ασθένεια που παραμένει σταθερή όσον αφορά τον αριθμό ανθρώπων που αρρωσταίνουν δεν θεωρείται πανδημία.
Εντούτοις, οι κυβερνήσεις, τόσο στον αναπτυγμένο όσο και στον αναπτυσσόμενο κόσμο, μπορούμε να πούμε ότι έχουν τα κατάλληλα εφόδια να καταπολεμήσουν τον εχθρό την συγκεκριμένη χρονική στιγμή, δίνοντας έμφαση στην πρόληψη της Δημόσιας Υγείας. Ο «σκοταδισμός» και η «μισαλλοδοξία» που κυριαρχούσαν στο παρελθόν δημιουργούσαν στο πλήθος την εντύπωση πως ο Θεός εκδικείται τους άπιστους ή εκείνους που έχουν αμαρτήσει με τις εκάστοτε ασθένειες.
Η λογική και η επιστήμη δεν υπήρχε σ’ εκείνους τους αιώνες. Αγαθά, που σήμερα τα θεωρούμε αυτονόητα και τα πλέον χρήσιμα να νικήσουν την δεδομένη κρίση.
Εμείς , λοιπόν, ενωμένοι είμαστε έτοιμοι για αυτό που έχει έρθει.

Οι πανδημίες ανά τους αιώνες.

‘’Ο λοιμός των Αθηνών’’
Ο λοιμός των Αθηνών κατεγράφη το 430 π.Χ. κατά το δεύτερο έτος του Πελοποννησιακού πολέμου κι ενώ η πόλη πολιορκούνταν από τους Σπαρτιάτες. Θεωρείται πως η επιδημία πρωτοεμφανίστηκε στο κύριο λιμένα της Αθήνας, τον Πειραιά, που αποτελούσε την κύρια είσοδο προμηθειών της πόλης. Ο λοιμός εμφανίστηκε και σε άλλες περιοχές της ανατολικής Μεσογείου, επέστρεψε δύο φορές, το 429 π.Χ. και τον χειμώνα του 427/426 π.Χ.,και η καταστροφή που προκάλεσε στον πληθυσμό της Αθήνας ήταν ένα σημαντικό πρώτο πλήγμα για την πόλη ως προς την εξέλιξη του πολέμου.Προκάλεσε το θάνατο ενός μεγάλου ποσοστού των κατοίκων της πόλης, ανάμεσα στους οποίους και του ίδιου του Περικλή μαζί με τα μέλη της οικογενείας του.

‘’Η πανώλη του Ιουστινιανού’’ (541-542)
Μια ακόμη από τις πιο φονικές πανδημίες. Θεωρείται ότι έχει σκοτώσει 50 εκατομμύρια ανθρώπους, το 26% του παγκόσμιου πληθυσμού εκείνη την εποχή.

Την ίδια στιγμή έπληξε πολύ σοβαρά τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

‘’Μαύρη πανώλη ή μαύρος θάνατος’’ (1346-1353)

Με τον όρο µαύρη πανώλη ή μαύρος θάνατος αναφέρεται η πανδημία των ετών 1348 – 1353, η οποία ήταν από τις πλέον καταστροφικές στην παγκόσμια ιστορία. Ο συνολικός ανθρώπινος απολογισμός της, υπολογίζεται σε 100 έως 200 εκατομμύρια νεκρούς στην Ευρώπη και στην Ασία. Μάλιστα εκτιμάται ότι μείωσε τότε τον παγκόσμιο πληθυσμό από 450 εκατομμύρια σε 350 – 375 εκατομμύρια.

Η ασθένεια αυτή είχε δύο μορφές: τη βουβωνική (ή σηψαιμική) και την πνευμονική. Μεταδιδόταν ακαριαία και βοηθούμενη από τις κακές συνθήκες υγιεινής, την έλλειψη ιατρικών γνώσεων της εποχής και τις επακόλουθες δεισιδαιμονικές προλήψεις, στις αρχές του 1348 είχε ήδη διαδοθεί από την Ιταλία, σε όλη την κεντρική Γαλλία, μέχρι τον χειμώνα του ιδίου έτους στην νότια Αγγλία και στη συνέχεια στις Κάτω Χώρες. Συνέπεια της επιδημίας ήταν να χαθεί σχεδόν το ένα τρίτο του πληθυσμού της Ευρώπης. Η επιδημία ξαναχτύπησε και στα επόμενα χρόνια του 14ου αιώνα, με μικρά χρονικά διαλείμματα, αναιρώντας έτσι ολοκληρωτικά την δημογραφική αύξηση που είχε σημειωθεί στα μέσα του 13ου αιώνα και ο παγκόσμιος πληθυσμός επανήλθε στα επίπεδα πριν το 1347 μόλις τον 17ο αιώνα.

HIV/AIDS

Το HIV / AIDS, εντοπίστηκε για πρώτη φορά στο Κονγκό το 1976 κι έχει αποδειχθεί πραγματικά παγκόσμια πανδημία, σκοτώνοντας περισσότερους από 36 εκατομμύρια ανθρώπους από το 1981.

Σήμερα υπάρχουν μεταξύ 31 και 35 εκατομμυρίων ανθρώπων που ζουν με τον ιό HIV, οι περισσότεροι από τους οποίους βρίσκονται στην Αφρική. Καθώς η πληροφορία για τον ιό διαρκώς αυξάνεται, όπως και η ενημέρωση του κόσμου, καθώς έχουν αναπτυχθεί νέες θεραπείες, ο HIV είναι πιο διαχειρίσιμος και πολλοί από όσους έχουν μολυνθεί συνεχίζουν να ζουν φυσιολογικά.Μεταξύ 2005 και 2012 οι ετήσιοι παγκόσμιοι θάνατοι από τον ιό HIV / AIDS μειώθηκαν από 2,2 εκατομμύρια σε 1,6 εκατομμύρια.

‘’Η γρίπη του Χονγκ Κονγκ’’

Έμεινε γνωστή ως η “γρίπη του Χονγκ Κονγκ”, μια πανδημία που ξέσπασε το 1968 και προκλήθηκε από το H3N2 του ιού της γρίπης Α, ένα γενετικό παράγωγο του H2N2.

Από το πρώτο επιβεβαιωμένο κρούσμα στις 13 Ιουλίου 1968 στο Χονγκ Κονγκ, χρειάστηκαν μόλις 17 ημέρες πριν από την εμφάνιση κρουσμάτων του ιού στη Σιγκαπούρη και το Βιετνάμ και μέσα σε τρεις μήνες είχαν εξαπλωθεί στις Φιλιππίνες, την Ινδία, την Αυστραλία, την Ευρώπη και τις ΗΠΑ.  Ενώ η πανδημία του 1968 είχε συγκριτικά χαμηλό ποσοστό θνησιμότητας (5%), είχε ακόμα ως αποτέλεσμα το θάνατο περισσότερων από ένα εκατομμύριο ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων των 500.000 κατοίκων του Χονγκ Κονγκ, περίπου το 15% του πληθυσμού της τότε.

‘’Η Ασιατική γρίπη’’

Η ασιατική γρίπη ήταν μια πανδημία της γρίπης Α του υποτύπου H2N2, η οποία προήλθε από την Κίνα το 1956 και διήρκεσε μέχρι το 1958. Στο διετές της ξέσπασμα, η ασιατική γρίπη ταξίδεψε από την κινεζική επαρχία Guizhou στη Σιγκαπούρη, το Χονγκ Κονγκ και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι εκτιμήσεις για το θάνατο της ασιατικής γρίπης ποικίλουν ανάλογα με την πηγή, αλλά ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας τοποθετεί τον τελικό αριθμό σε περίπου 2 εκατομμύρια θανάτους, εκ των οποίων 69.800 σημειώθηκαν στις ΗΠΑ.

‘’Η φονική γρίπη το 1918’’

Μεταξύ του 1918 και 1920 μια φονική γρίπη ξέσπασε σε όλο τον κόσμο, μολύνοντας πάνω από το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού σκοτώνοντας 20 έως 50 εκατομμύρια ανθρώπους.

Από τα 500 εκατομμύρια άτομα που είχε μολυνθεί από την πανδημία του 1918, το ποσοστό θνησιμότητας εκτιμάται σε 10% έως 20%, με 25 εκατομμύρια θανάτους μόνο τις πρώτες 25 εβδομάδες. Αυτό που διαχώρισε τη συγκεκριμένη φονική γρίπη του 1918, ήταν τα θύματα: Ενώ η γρίπη πάντα σκότωνε ηλικιωμένους και ευπαθείς ομάδες, η συγκεκριμένη είχε ξεκινήσει να “χτυπάει” και υγιείς ενήλικες, ενώ παιδιά κι άλλοι με πιο αδύναμο ανοσοποιητικό δεν επηρεάστηκαν.

‘’Χολέρα’’

Από το 1817 έχουν καταγραφεί επτά πανδημίες, για τις έξι από τις οποίες υπεύθυνος ήταν ο κλασικός βιότυπος του Vibrio cholerae Ο1, ενώ για την τελευταία που ξεκίνησε από το 1961 και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα (άρχισε στην Ινδονησία και επεκτάθηκε στην Ασία, Ευρώπη, Αφρική, Νότια και Κεντρική Αμερική) υπεύθυνος είναι ο ΕΙ Tor .

To 1992 ένας νέος ορότυπος, ο Vibrio cholerae Ο139 Bengal, έκανε την εμφάνισή του στη νότια Ινδία και στο Μπαγκλαντές και σε σύντομο χρονικό διάστημα εξαπλώθηκε προκαλώντας νέα επιδημία χολέρας. Το 1994 κρούσματα χολέρας καταγράφηκαν σε 11 χώρες της Ασίας.Εκατομμύρια κόσμος έχει πεθάνει από τη χολέρα.

 

 

Εγγραφή RSS για αυτά τα σχόλια Σχόλια (0 σχολιάστηκε):

Σχολιάστε το άρθρο comment
Παρακαλώ εισάγετε τον κωδικό που βλέπετε στην εικόνα:
  • email Αποστολή σε φίλο
  • print Εμφάνιση εκτύπωσης
  • Plain text Απλό κείμενο
Δεν υπάρχουν λέξεις κλειδιά για αυτό το άρθρο
5.00
Χαλκιαδάκης
Powered by IT Development