ΑΡΧΙΚΗ | ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ | ΣΤΗΛΗ ΑΝΑΛΑΤΟΣ | 20 παιδικές πόλαροϊντ στο Ηράκλειο ‘80-‘90

20 παιδικές πόλαροϊντ στο Ηράκλειο ‘80-‘90

image

Είκοσι αναμνήσεις από την παιδική και εφηβική ηλικία στο Ηράκλειο. Είκοσι στιγμιότυπα που σίγουρα έχουμε όλοι ζήσει στις δεκαετίες του ’80 και του ’90. Εν ολίγοις, «το 'χεις ζήσει κι εσύ» (ειδικά αν είσαι γύρω στα 40). Η αυτοψία θα δείξει.

- Σινεάκ Κυριακή πρωί στο «Αστόρια». Παιδομάζωμα, λιχουδιές και η πρώτη επαφή με τον κινημάτογράφο με παιδικές ταινίες. Αξέχαστη η «Αυλή της Καρλότας» (αλήθεια λέω και δεν ήταν ακατάλληλη)!

- Ball d’ enfants στο «Ατλαντίς». «Μπαλνταφάν» στα ελληνικά, ή «ο Μπαλνταφάς» για τους πιο μυημένους. Με τιμά που έχω φωτογραφίες ντυμένος πρίγκιπας και λαγός; Ε τι θα μέναμε στα συνηθισμένα; Πόσους καουμπόιδες και ζορούς πια;

- Παιδική χαρά και ζωολογικός κήπος στην «Όαση». Κούνιες, τραμπάλες, όρθιος στον μύλο, με τα μούτρα στην άμμο, η βρωμερή αλεπού, το μουσάτο κρι-κρι και η σπαστική μαϊμού να δαγκώνει ένα δάχτυλο!

- Μαλλί της γριάς στο «Λούνα Παρκ». Κολλούσε η μούρη μας δυο μέρες αλλά μας άρεσε. Γενικώς γλειφόμασταν μια και θέλαμε σαν τρελοί να μπούμε στα συγκρουόμενα και την μπαλαρίνα, αλλά σε αυτό το πρώιμο στάδιο δεν μας επιτρεπόταν. Οπότε μόνο καρουζέλ και κάμπια (τρελή βαρεμάρα). Καλά και μετά που μπήκαμε και στα άλλα όχι ότι καταλάβαμε και τίποτα. Εγώ προσωπικά έχω για παράσημα ένα καραμπινάτο ξέρασμα απ’ την μπαλαρίνα και ίλιγγο από το γύρω γύρω στα συγγρουόμενα (ε ρε κουμπάρε πρέπει να ξαναϊσιώσεις το τιμόνι μετά την στροφή)!

- Πίτσα από τη «Napoli» και τα «Valkania». Ο πρόδρομος του delivery, τηλεφωνάκι και σε μισή ώρα έλα να το πάρεις.

- Θέατρο και συναυλίες στο «Κηποθέτρο». Μιλάμε γι’αυτές που μας έσερναν με το ζόρι επειδή δεν είχαν που να μας αφήσουν ή για να μαθαίνουμε από πολύ νωρίς (να ‘ναι καλά!). Χατζιδάκις, Georges Moustaki, Καρακατσάνης, Αριστοφάνης, Shakespeare και “Όνειρο θερινής νύκτας” όνομα και πράγμα!

- “Subbuteo” και “Κάστρα και πολιορκητές” από του «Δαμιανάκη». Μα είναι ποτέ δυνατόν να ξεχάσει κανείς αυτή τη σακούλα κι αυτό το περιτύλιγμα. Μόνο έτσι ήμασταν σίγουροι ότι ήρθαν οι γιορτές. Πιο χριστουγεννιάτικα απ’ την φάτνη, πιο πασχαλιάτικα από το αρνί.

- Παιδικό θέαρο στον «Μορμόλη» και την «Ντενεκεδούπολη». Είσαι ωραία, τρανή, σε αγαπάμε πολύ, το μαύρο σου το χάλι και δέκα παπαγάλοι. Μετά πήραμε και τον δίσκο με τα τραγούδια.

- Κυριακάτικη εκδρομή στο χωριό με το ταψί παστίτσιο να μοσχομυρίζει αλλά να «μην αγγίζει». Τελικά και μετά από αρκετή γκρίνια αγγίζει κιόλας. Μέσα σε ποτηράκι στην άκρη του δρόμου. Πως βάζεις το ποτήρι στην τούρτα εκεί που ήταν το κερί και κόβεις; Έτσι!

- Μπουγάτσα στου «Κιρκόρ». Εγώ πάντως ανέκαθεν προτιμούσα αυτή με το τυρί. Ήθελα να φάω και λίγη με κρέμα όμως. Κι αυτή η αδερφή μου να μην μου δίνει μπουκιά;!!!

- Εκλέρ από τον «Σαβοϊδάκη», γαλακτομπούρεκο από τον «Εμπειρίδη» και τρούφες απ’ του «Μπαρμπαρήγου». Είμαστε της υγιεινής διατροφής, πως να το κάνουμε. Έχουμε δώσει το αίμα μας γι’αυτές τις απολαύσεις που μπορείς να απολαύσεις. Μ’έχει χτυπήσει αμάξι κυριά μου εμένα έξω απ’του «Εμπειρίδη» για ένα κομμάτι γλακτομπούρεκο.

- Σινεμά στον υπόγειο «Απόλλωνα» και στο «Αστόρια». Το πέρασμα στον πραγματικό κινηματογράφο με αρχή κάπου στις αρχές του ’80 με τον «Γύρο του κόσμου σε 80 ημέρες» και τον «ΕΤ», και στην συνέχεια με sold out προβολές όσο κι αν ακούγεται απίθανο, “Indiana Jones”, “Roger Rabbit” και άλλα πολλά.

- Θερινό σινεμά στο «Ρομάντικα», τον «Γαλαξία», Το «Παλλάς». Καλοκαιράκι, γρανίτες, βουκαμβίλιες, γιασεμιά, ζοχάδα που δεν σκοτεινιάζει μπας και βλέπουμε τίποτα, “James Bond”, “Tο Πάρτυ” και δυο ολόκληρες ώρες μπροστά μας μπας και πιάσουμε το χέρι της συμμαθήτριας στο διπλανό κάθισμα.

- Σινεφίλ προβολές στο «Studio». Στροφή στην ποιότητα (θεωρητικώς) και όχι μόνο.  “The fisher king”, «Ο διαβολάκος», «Η σιωπή των αμνών» αλλά και «Το σύμπλεγμα των δυο φεγγαριών».

- Κοτόπουλο πανέ στο «Mister Burger», λαχανοσαλάτα και κρεμμύδια. Πρώτες έξοδοι, σινεμά και Mister Burger. Απαραίτητη συνέχεια της παρέλασης, Mister Burger. Μα τι γεύση ήταν αυτή, μου λείπει, όσες περισσότερες φορές χρησιμοποιηθεί το λάδι τόσο καλύτερα, όσο πιο βρωμερό υποψιαστείς ότι είναι, τόσο πιο νόστιμο.

- Γαλλικό καφέ και ζεστή σοκολάτα στο «Όναρ». Το τέλος του φραπέ και της μεταλλικής θήκης ποτηριού στις «τρεις καμάρες». Το Ηράκλειο εξευρωπαϊζεται, η Χάνδακος γίνεται hotspot, ο καφές φίλτρου, η ζεστή σοκολάτα και το τσάι μπαίνουν στην ζωή μας και το «Τεϊοποτείον Όναρ» γίνεται σημείο αναφοράς. Ξύλινες καρέκλες, σομπίτσα και τα κουταλάκια λάφυρο!

- Νυκτερινή έξοδος στην «Αθηνά». Τζελ στο μαλί, μισό μπουκάλι άρωμα και φύγαμε. Απ’ έξω face control, πορτιέρης, «δεν μπαίνετε κύριε με αθλητικά» και «κορίτσια θέλετε να κάνουμε ότι είμαστε παρέα για να μπούμε;». Μέσα τα «Ελληνικά» βρίσκουν την θέση τους και εκτός μπουζουξίδικων, (Καρράς, Κωνσταντίνα, Άντζελα, και «Δώσε μου τώρα να πιω πλάι σου να σκοτωθώ το δηλητήριο που έβαλε Φωτιά στα Σαββατόβραδα να μην ξαναγυρίσουν»), και οι πρώτοι πειραματισμοί με αλκοόλ λαμβάνουν χώρα (σφηνάκια peach, ουίσκυ κόλα, βότκα λεμόνι και Rosso Antico πορτοκάλι, αηδία)!

- Ηλεκτρονικά στου «Νιόπλια» και στο «Four Lions». Pacman, Arcanoid, Wonder Boy, Ghost’n’Goblins, Bubble Bobble, «κέρδισα ασπίδα», «να σου παίξω ένα μπαλάκι;», κέρματα δεμένα με σπάγγο για να τα τραβήξουμε ξανά έξω, κόλπο με αναπτήρα για έξτρα παιχνίδια (που φυσικά δεν δούλεψε ποτέ) και πάνω απ’όλα δεν ξεχνάμε ποτέ.... «Είμαι 18» (ναι κι ο υπάλληλος έχει καταρράκτη)!

- Μπιλιάρδο στο «Royal» και στο «Κουρδιστό Πορτοκάλι». Τελικά ρε παιδιά αυτό το μπλε πως λέγεται; Τεμπεσίρι, λουλάκι, τσοκ;

- Συναυλία Παπακωνσταντίνου στο «Γήπεδο Εργοτέλη». Εντάξει τι να πει κανείς γι΄αυτή την κολώνια που κρατάει 25 χρόνια; «Σ’ακολουθώ» από εκείνο το βράδυ του 1987, στο χώμα του Εργοτέλη, μαύρο μπλουζάκι, «Βασίλη ζούμε για να σ’ακούμε» και «Δεν θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα νεκροθάφτη»!

 

Εγγραφή RSS για αυτά τα σχόλια Σχόλια (0 σχολιάστηκε):

Σχολιάστε το άρθρο comment
Παρακαλώ εισάγετε τον κωδικό που βλέπετε στην εικόνα:
  • email Αποστολή σε φίλο
  • print Εμφάνιση εκτύπωσης
  • Plain text Απλό κείμενο
4.40
Powered by IT Development